O trudnościach w odmianie polskich nazwisk męskich

piszą na stronach Dziennika.

W formie takiej galeryjki do klikania — tutaj.

Po przeklikaniu się streszczam:

1. nazwiska męskie zakończone na -e, jak Krauze, Kolbe — odmieniać przymiotnikowo, znaczy: Krauzego, Kolbego;

2. dwuczłonowe nazwisko Korwin-Mikke — odmieniać tylko drugi człon jak w punkcie 1, tj. Korwin-Mikkego. Zdaje się, że najsławniejszy nosiciel tego nazwiska ma na ten temat inne zdanie, bo PKW rejestrowała komitet Janusza Korwin-Mikke;

3. Ziobro, Żyro — odmieniać jak woda; prawda, choć jakoś nieproste to skojarzenie;

4. celownik (komu?) nazwiska Jacyków to Jacykowowi;

5. za to w nazwisku Ścibor-Rylski mają się odmieniać oba człony (podobnie jak w punkcie 2 — brak uzasadnienia).

Kto lubi taką formę uczenia się, ma to, co lubi.

Reklamy

Dodaj komentarz

Filed under fleksja, nazwiska

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s